
เกือบสามปีในโลกแห่งความฝัน
โลกที่เด็กดอยทำในสิ่งที่อยากทำได้ทุกอย่าง
โลกที่ทำให้รู้สึกว่าชีวิตมีค่า
ตอนนี้ เด็กดอย ต้องอยู่กับโลกแห่งความเป็นจริง
ชีวิตที่เด็กดอยไม่สามารถกำหนดอะไรเองได้
แต่ไม่เป็นไร เพราะในโลกแห่งความเป็นจริง
ก็ยังมีคุณชายที่คอยอยู่เคียงข้าง
คอยให้กำลังใจเด็กดอย
เด็กดอยสู้อยู่แล้ว ^_^

จำได้มั๊ย.........วันแรกที่เราเจอกัน
เด็กดอยไม่มีความคิดเลย ว่าคุณชายจะเป็นคนไทย
หน้าเหมือนเด็กเกาหลีมากๆ
เด็กดอยเลยไม่กล้าทัก .....แบบกลัวชาวต่างชาติ
หลังจากพอรู้ว่าเป็นคนไทย เลยทักทายกัน
คุยกันครั้งแรก เด็กดอยตกใจมากกกกก
แบบเกิดมาไม่เคยเจอใครพูดเพราะอย่างนี้มาก่อน
พูด"ครับ"ทุกคำ
หลังจากนั้นความจริงก็ปรากฎ 
(ล้อเล่นนะ)
หลังจากนั้นกลุ่มเด็ก EAP ก็ได้ไปเที่ยวกับโรงเรียน
แบบเด็กดอยตื่นเต้นมาก
เพราะจะได้ไปดูเค้าตัดขนแกะ
แล้วก็ ได้เดินดูจิงโจ้ ^_^
ความจริงมันก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอจิงโจ้
แต่ก็ยังตื่นเต้นอยู่ดี แบบชอบๆจิงโจ้
อยากถ่ายรูปกะจิงโจ้
ตอนนั้นเพิ่งเข้าเรียนยังไม่ค่อยรู้จักใคร
แล้วก็เห็นคุณชาย เลยให้คุณชายถ่ายรูปให้

รูปแรกที่คุณชายถ่ายให้ แบบกลัวจิงโจ้ถีบอ่ค่า
ขอบคุณมากๆค่า
ps.. คุณชายจ๋า ฟังเพลงข้างล่างด้วยนะ


